Ο ρόλος της γιαγιάς και του παππού στην οικογένεια

Image result for grandparents with baby

Aπό την Άντρεα Στυλιανού, ΜΑ

Κλινικός Ψυχολόγος

 

«Μπορούσα να κάνω τη γιαγιά μου να εκστασιάζεται από ευτυχία,
 μόνο και μόνο επειδή πεινούσα»

Jean Paul Satre

Η έκφραση του Satre κρύβει μια ειλικρινή αλήθεια από την παιδική ζωή των περισσότερων από εμάς. Ο παππούς και η γιαγιά αποτελούν ένα από τα πρώτα και βασικότερα σημεία αναφοράς στη ζωή ενός παιδιού. Απαλλαγμένοι από το βάρος της ευθύνης για την ανατροφή των παιδιών και οπλισμένοι με εμπειρία και γνώσεις, η γιαγιά και ο παππούς είναι οι μεγαλύτεροι αρχικοί υποστηρικτές και σύμμαχοι στη ζωή των εγγονιών τους. Από κανέναν άλλο άνθρωπο, τα νεότερα μέλη της οικογένειας, δεν θα αισθανθούν την αυτοπεποίθηση που πηγάζει από την τελειότητα της ύπαρξής τους, χωρίς καν να καταβάλουν υποτυπώδη προσπάθεια. Ενώ οι γονείς στην προσπάθειά τους να γαλουχήσουν, να πειθαρχήσουν και να οριοθετήσουν τα παιδιά τους, πολλές φορές αναγκάζονται να γίνουν πιο αυστηροί, οι γιαγιάδες και οι παππούδες προσφέρουν ξεγνοιασιά και παιχνίδι. Αναμφισβήτητα, ο ρόλος της γιαγιάς και του παππού είναι καθοριστικός για την ανάπτυξη της θετικής αυτοεικόνας, της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης των παιδιών. Έχουν το γλυκό ρόλο της φροντίδας της ψυχής των εγγονιών τους.

Κρατήστε τη θέση σας στη διάλεξη "Ο ρόλος της γιαγιάς και του παππού στην οικογένεια" που θα γίνει το Σάββατο 5 Νοεμβρίου, 16:00 - 18:00.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Πώς όμως ισορροπούμε τις σχέσεις τριών γενεών μέσα στην ίδια οικογένεια;

Οι σύγχρονοι γονείς λόγω αυξημένου φόρτου εργασίας και εργασιακών απαιτήσεων, στηρίζονται σημαντικά στη βοήθεια των δικών τους γονιών για την ανατροφή των παιδιών τους. Κάπως έτσι, ξεκινούν οι συγκρούσεις μεταξύ των γενεών. Πόσες φορές δεν παραπονέθηκαν οι γονείς ότι οι γιαγιάδες και οι παππούδες κακομαθαίνουν τα μικρά; Και πόσες φορές οι γιαγιάδες και οι παππούδες άσκησαν κριτική στους νέους γονείς για τον τρόπο που μεγαλώνουν τα εγγόνια τους;

Ξαφνικά, μετά από δέκα με δεκαπέντε περίπου χρόνια ανεξάρτητης ζωής, οι νέοι γονείς αναγκάζονται να στηριχτούν ξανά στη βοήθεια των δικών τους γονιών. Και ενώ πίστευαν ότι η ενηλικίωση και η εργασιακή επιτυχία θα έφερνε και την ανεξαρτησία της δημιουργίας δικής τους οικογένειας, ανακαλύπτουν ότι χρειάζονται και πάλι τους δικούς τους υποστηρικτές. Αναπόφευκτα, οι δύο γενιές αρχίζουν να κινούνται μεταξύ των λεπτών ισορροπιών της οικογενειακής συνύπαρξης έχοντας, όμως, ένα κοινό στόχο: Την παροχή αγάπης και φροντίδας στην τρίτη γενιά της οικογένειας.  

Έχοντας, λοιπόν, κοινό στόχο, οι νέοι γονείς πρέπει να κάνουν ξεκάθαρους τους κανόνες διαπαιδαγώγησης των παιδιών και οι γιαγιάδες και οι παππούδες οφείλουν να τους σέβονται. Παράλληλα, οι νέοι γονείς κατανοώντας τις ανάγκες των παιδιών τους και την πολύτιμη συμβολή των γιαγιάδων και των παππούδων στη ζωή τους, οφείλουν να αφήνουν περιθώρια για χαλαρότητα και φροντίδα. Το παιδί είναι σε θέση να αναγνωρίζει ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές που πρέπει να σέβεται στο σπίτι του και ποια όρια μπορούν να παραβιαστούν στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Φτάνει, βέβαια, μέσα από τη συζήτηση και τον αλληλοσεβασμό για το ρόλο του κάθε μέλους της οικογένειας, να υπάρχει ξεκάθαρη κοινή πορεία και όραμα για την ανατροφή των παιδιών.

 

Η σχέση, λοιπόν, γιαγιάς και παππού με τους νέους γονείς δεν είναι ανταγωνιστική, αλλά συμπληρωματική. Το παιδί έχει ανάγκη την παρουσία όλων κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι σχέσεις του με όλα τα μέλη της οικογένειας θα καθορίσει τον τρόπο που θα βλέπει τον εαυτό του μέσα στην απαιτητική κοινωνία μας στο μέλλον.

Displaying 211016 babysitter.jpghttp://fantasticeshop.com/